ரெயிலில் கிடைத்த நாட்டுக்கடடை ஆனந்தி காம கதைகள்


மதுரை – அவனியாபுரம்.
அந்த தெருவில் வசித்த என்னைப்பற்றி எல்லாரும் இப்படிதான் சொல்வார்கள்.
குனிந்த தலை நிமிராத பய்யன்.
யோக்கியமானவன்.
பெண்களை திரும்பிப் பார்க்காதவன்.
எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லாதவன்.

இப்படி எல்லாரும் பெருமையாக சொன்ன நானா இப்படி நடந்தேன். எனக்கே வியப்பாக உள்ளது.
அப்படி என்னதான் நடந்தது சொல்லுப்பான்னு நீங்க சொல்றது கேக்குது.

சொல்றேன். உங்க குஞ்சுகளையும், புண்டைகளையும் அடக்கி வச்சுக்கோங்க.

என் பெயர் சந்திரன். வயது 25. எம்.காம். பட்டதாரி. வேலை ஒரு புகழ் பெற்ற நிறுவனத்தில் கணக்கு பிரிவின் தலைமை ஆள். இது போதும்.
நடந்த நிகழ்ச்சிக்கு வருகிறேன்.

அன்று அலுவலக வேலையாக திருச்சிக்கு சென்று விட்டு வைகை அதிவிரைவு வண்டியில் திரும்பிக்கொண்டிருந்தேன். வண்டி திண்டுக்கல்லை தாண்டி சென்ற போது கழிவறைக்கு சென்றேன். சிறுநீர் கழித்து விட்டு எதேச்சையாக மேலே பார்த்த போது ஒரு புத்தகம் ஒன்று இருந்தது.

இன்னும் ஒரு மணி நேரம் ஆகுமே, படிக்கலாமே என்று அந்த புத்தகத்தை எடுத்தேன். அது ஒரு காமப் புத்தகம். திறந்து படிக்க ஆரம்பித்தேன்.
“பேராசிரியர்களோடு பேரானந்தம்” என்ற கதை இருந்தது. படிக்கப் படிக்க என் உணர்ச்சி கொந்தளித்தது. என் உடம்பில் சொல்ல முடியாத உணர்ச்சி அலைகள். எனது சுன்னி மெது மெதுவாக விறைத்து ஜட்டியை கிழித்து வெளியே வர துடித்தது.

என் பேண்டின் ஜிப்பை அவிழ்த்து என் குஞ்சுக்கு விடுதலை கொடுத்தேன். துள்ளித் துடித்த அதை கைகளில் பற்றிக் கொண்டே புத்தகத்தை படித்தேன். உணர்ச்சிகள் அதிகமாக சுன்னியை ஆட்ட ஆரம்பித்தேன். கதையின் போக்கில் என்னையே மறந்து கையடித்தேன்.

கதையின் இரண்டாம் பாகத்தில் அவன் அவள் புண்டையில் சுன்னியை திணித்து தண்ணியை இறக்கினான் எனப் படித்ததும் என் சுன்னியின் தண்ணியும் இறங்கியது.

கழிவறையின் கதவு தட்டப்பட்டது. அவசர அவசரமாக சுன்னியை உள்ளே தள்ளி ஜிப்பை போட்டு விட்டு கதவை திறந்தாள் அங்கே ஒரு பெண் நின்றாள்.

“என்ன உள்ளே ரொம்ப வேலையோ” என்றாள். என்ன பதில் சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. என் இருக்கையில் சென்று அமர்ந்து பார்த்தால் வண்டி மதுரையை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. கழிவறைக்கு சென்று விட்டு திரும்பிய அந்த பெண் என்னை ஒரு மாதிரியாக பார்த்து விட்டு சென்றாள். நான் இருந்த இடத்தில் இருந்து கொஞ்சம் தள்ளி போய் அமர்ந்தாள்.

அவள்……. ஆள் கொஞ்சம் கம்மி கலர்தான்.
ஆனால் வண்ணம் அம்சம்.
கண்கள் சுண்டி இழுக்கும் ஈர்ப்பு.
முலைகள் சைஸ் 36.
ரொம்பவும் கனமோ அல்லது ஒல்லியோ இல்லாத மீடியமான உடம்பு.
பிட்டங்கள் சப்பையாக இல்லாமல் சற்றே தூக்கலாக இருந்தன.
இவ்வளவும் அந்த கதை படித்ததினால் எனக்குள் எழுந்த விளைவுகள்.

இதோ மதுரை ரயில் நிலையம். அடித்து பிடித்து இறங்குவதை விட மெதுவாக இறங்கலாம் என கொஞ்சம் இருந்து விட்டு கூட்டம் குறைந்ததும் இறங்கினேன்.

“சார்” யாரோ கூப்பிடுவது போல இருந்தது. திரும்பிப் பார்த்தேன். கழிவறையில் சந்தித்த பெண்.
“சார், கொஞ்சம் இங்க வாங்க” ஏன் நம்மை கூப்பிடுகிறாள் சிந்தனையோடு சென்றேன்.
“என்ன மேடம்”
“கொஞ்சம் வெளியே ஆட்டோ வரை என் பெட்டியை தூக்கி வர முடியுமா? என் புருஷன் வருவதாக இருந்தது. திடீரென அவசரமாக வெளியே செல்வதால் அவர் வர முடியாத நிலை. கொஞ்சம் உதவி பண்ணுங்க”

காமப் புத்தகம் படித்ததில் இருந்து என் உடம்பில் ஒரு விதமான உணர்வுகள் ஊறிக்கொண்டே இருந்ததால் ஏதாவது ஒரு பெண்ணின் அருகில் இருக்க வேண்டும் போல இருந்தது.
“அதுக்கென்ன மேடம். நான் தூக்கி வருகிறேன்”
இது வெளி வார்த்தைகள். உள்ளேயோ உணர்வு அலைகள்.

வெளியே வந்தவுடன் ஆட்டோ ஒன்றை அழைத்து, “அவனியாபுரம் போக வேண்டும்” என என் கண்களுக்குள் மின்னல்.
“மேடம் நீங்க அவனியாபுரமா. நானும் அங்கேதான்”
வீடு, தெரு எல்லாம் சொல்ல நெருங்கி விட்டோம்.
“அந்த தெருவில் நீ யார் மகன்”
“லக்ஷ்மணன் மகன் சந்திரன்”
“ஒஹ். அவனா நீ. வா ரெண்டு பேருமே சேர்ந்து போகலாம்” என பெட்டியை தூக்கி வைத்து விட்டு அவள் ஏறிய பின் நான் உள்ளே ஏறினேன்.

அருகில் ஒரு பெண். உடம்பில் உணர்ச்சி அலைகள். தொட்டு விடலாமா, பயம் ஒரு புறம். ஆசை மறு புறம். உணர்ச்சிகள் கொப்புளிக்க பயம் தடுக்க அமைதியாக பயணம் தொடர்ந்தது. உணர்ச்சியை கட்டுப்படுத்த முடியுமா? வருவது வரட்டும் என்று குருட்டு தைரியத்தோடு கை நடுங்க அவள் தொடை மீது கை வைத்தேன். ஒன்றும் சொல்லவில்லை. சாதகமாக இருக்கிறாளோ என்று நினைத்து கையை தொடையில் அமுக்கினேன்.

“என்ன. என்ன வேணும்?” அவளின் அதட்டல் வார்த்தையில் பொங்கிய உணர்ச்சியும் பட்டென அடங்கியது. வீடு வர ஆட்டோவுக்கு பணம் கொடுத்து அனுப்ப,
“ரொம்ப நன்றி மேடம். நான் வருகிறேன்”
“கொஞ்சம் இதை வீட்டு உள்ளே எடுத்து தந்து விட்டு போ” ஆணையா, கெஞ்சலா புரியவில்லை.

தலை அசைத்து உள்ளே தூக்கி செல்ல அவள் அலைபேசி அலறியது. எடுத்து பேசி விட்டு வைத்தாள்.
“சந்திரா இன்னொரு உதவி பண்ணனும். என் வீட்டுக்காரரோட நண்பருக்கு உடம்புக்கு முடியாம ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து இருக்காங்களாம். இவர் அவர் கூட இன்று இரவு தங்க வேண்டுமாம். எனக்கு தனியா இருக்க பயமா இருக்கு. என் கூட இருக்க முடியுமா?”
“என் வீட்டில் சொல்லி விட்டு வருகிறேன்”
“என்னனு சொல்லப்போற”
“நண்பன் ஒருவனை பார்க்கப்போகிறேன் என்று”
“சரியான ஆளுதான். உன்னைப் போய் நல்ல பையன்னு சொல்றாங்களே”
“அப்ப நான் வரல”
“கோவிச்சுக்காதப்பா. நீ நல்ல பையன்தான். சீக்கிரம் வா”

வீட்டை அடைந்து சொல்லி விட்டு திரும்பி வந்து அழைப்பு மணியை அடிக்க கதவை திறந்தாள் தேவதை போல நின்றாள்.

மெல்லிய இரவு உடையில் அங்கங்கள் கச்சிதமாக தெரியும் விதத்தில் கருப்பு தங்கமாக ஜொலித்தாள். அந்த கோலத்தில் அவளை பார்த்தவுடன் அடங்கிக் கிடந்த ஆசைகள் எல்லாம் மீண்டும் பேயாட்டம் ஆடத் தொடங்கின. கம்பு நெம்புகோல் ஆனது.

“நீ இங்கே படுத்துக்கோ. நான் உள்ளே படுத்துக்கிறேன்” சொல்லி விட்டு செல்ல என் நெம்புகோலை வெளியே எடுத்தேன். இரும்பு கம்பி போல விறைப்பாக இருந்தது.
புத்தகத்தின் கதை நினைவு ஒரு புறம், இவளின் கோலம் மறு புறம் என காமத்தீ என்னை வாட்டியது. அவளின் அங்கங்களை நினைத்துக் கொண்டே சுன்னியை ஆட்டினேன். கண்ணை மூடி ஆட்டிக் கொண்டிருத்த போது என் கைகள் தடுக்கப் பட்டன.