பாண்டிச்சேரி பைங்கிளி யுவரீட்டா காம கதைகள்


பாண்டிச்சேரி பைங்கிளி யுவரீட்டா- காம கதைகள் -பாகம் 1

என் பெயர் பால்ராஜ் .நான் ஒரு கணிப்பொறி பொறியாளன் ,நான் சென்னையில் இந்தியாவிலேயே மிக பிரபலமான ஒரு கம்பெனியில் வேலை செய்து வந்தேன் .என் கம்பெனியின் தலைமையகம் டெல்லி அருகில் உள்ள நொய்டாவில் இருந்தது .சென்னையில் என் வேலை திறமையை பாராட்டி என்னை டெல்லிக்கு ஆறுமாதம் டேபுடேசனில் அனுப்பினார்கள் .

இரண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை சென்னை வந்து போனாலும் ,அன்று எனது ஆறுமாத தவணை முடிந்து மிகவும் மகிழ்ச்சியாக சென்னைக்கு விமானத்தில் திரும்பிகொண்டிருந்தேன் .எப்பொழுதும் விமானத்தில் சென்றாலும் நான் அவ்வளவு சுற்றுமுட்டும் பார்பதில்லை .
அன்றும் விமானத்துக்குள் வந்த நான் என் இருக்கையை தேடி கண்டிபிடித்து அமர்ந்து கொண்டேன் .சிறிது நேரத்தில் விமானம் கிளம்பியது உணவு பரிமாறி முடித்து சிறிது நேரம் கழித்து விமானத்தில் இருக்கும் புத்தகம் ஒன்றை புரட்டிக்கொண்டிருந்தேன் .அப்போது பின்னால் இருந்து இருக்கைகளின் இடுக்கில் நுழைந்து ஒரு மெல்லிய கரம் என் தோள் பட்டையை சுரண்டியது .

இதனால் நான் திடுக்கிட்டு திரும்பி பார்த்தேன் .அங்கே கிட்டத்தட்ட 30 வயது உள்ள ஒருபெண் என்னை பார்த்து லேசாக புன்னகை செய்தாள்.அவள் கையில் ஒரு இரண்டுவயது குழந்தை இருந்தது .அவளுக்கு பக்கத்து இருக்காய் காலியாக இருந்தது அதற்கு அடுத்த இருக்கையில் ஒரு 55 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர் உறங்கிகொண்டிருந்தார் .
.

நான் ஒன்றும் புரியாமல் அவளை பார்த்து என்ன என்பதுபோல் கையால் சைகை செய்தேன் .அவள் ,அவள் இதழில் ஒரு மெல்லிய கள்ள சிரிப்புடன் என் இருக்கைக்கு நான்கு இருக்காய் முன்னே மேலே இருக்கும் போர்வையை காட்டி எடுத்து தர சொன்னாள்.அங்கு முன்னும் பின்னும் போய் கொண்டிருக்கும் ஏர் ஹோஸ்டெசை கேட்காமல் நம்மிடம் ஏன் கேட்கிறாள் என்று புரியாமல் எழுந்து கேட்டதை எடுத்து கொடுத்தேன் .

வாங்கும்போது ஏன் கைகளை அழுத்தமாக தீண்டினாள்.ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் தேங்க்ஸ் என்று சொன்னாள் .நான் ஒன்னும் விளங்காமல் மலங்க மலங்க விழித்தவாறு ஏன் இருக்கையில் அமர்ந்தேன் .என் சுபாவத்திற்கு சம்பந்தமில்லாமல் அன்று அடிகடி அவளை திரும்பி பார்த்தேன்
நான் திரும்பி பார்க்கும் வேளையெல்லாம் அவள் ஒரு அழுத்தமான பார்வை பார்த்து புன்னகை புரிந்தாள்.சிறிது நேரம் கழித்து தன கைபையை எடுத்து எனக்கு நன்றாக தெரியும்படி வைத்து எதோ சைகை செய்தாள் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை ,நான் ஒன்னும் புரியாமல் விளிப்பதை கண்ட அவள் அந்த ைகைபைமேல் இருந்த அட்ரெஷ் டேக்கை பிடித்து ஆட்டினாள்.

அப்போதுதான் இந்த மரமண்டையில் அவள் அட்ரசை காட்ட முயல்கிறாள் என்பது உறைத்தது. நானும் தலையை வளைத்து அந்த அட்ரெசை பார்க்க முயன்றேன் ஆனால் தெளிவாக தெரியவில்லை அதனால் அதை விட்டு நான் அவளை ஏக்கமாக பார்த்தேன்.

மிகவும் அழகான வட்டவடிவமான முகம்.மெல்லிய மூக்கு ,கொலு கொலுஎன கண்ணம்,ஜிலு ஜிலுவென இதழ்கள்,தள தள வென கழுத்து ,மொழு மொழு என முலைகள் ,சர சர வென வயிரு ,குளு குளுவென குண்டி ,
இப்படி சல சல வென இருந்தாள்.அவளின் அழகை ரசித்த நான் மீண்டும் அவளின் கைபையை நோக்கினேன்.
அதற்குள் விமானம் இறங்கும் அறிவிப்பு வந்ததால் எல்லோரும் இருக்கையை சரி செய்து பாதுகாப்பு பெல்டை அணிந்துகொண்டார்கள்/

சிறிது நேரத்தில் விமானம் கீழே இறங்கியது .விமானம் நின்றவுடன் எல்லோரும் எழுந்தார்கள். நானும் எழுந்து அவள் கண்ணை பார்த்தேன் அவள் ஏதோ சைகை செய்தாள்.தன் கையில் இருந்த குழந்தையை அந்த 55 வயது ஆளிடம் கொடுத்து முன்னே போகசொல்லிவிட்டு தன் கைபையில் இருந்த அட்ரஷ் டாக்கை எடுத்து அவளது இருக்கையில் போட்டுவிட்டு விறு விறு என போய் விட்டாள்.

நான் மெதுவாக குனிந்து அதை எடுத்து கால்சட்டை பையில் வைத்துக் கொண்டேன் . நான் கீழே வரும்பொது அவள் குழந்தையை வைத்துக் கொண்டு தனியாக நின்றாள்.என்னை கண்டதும் தன் கண்களால் எடுத்துகொண்டாயா என்று கேட்டாள். நானும் லெசாக தலையாட்டி ஆம் என்றேன்.அவள் முகம் மலர்ந்தது.என் பைகள் முதலில் வந்துவிட்டதால் எடுத்துக்கொண்டு எதையோஎதிர் பார்த்து தயங்கி நின்றேன் .ஆனால் அவளோ என்னை போக சொல்லி சைகையாக குழந்தையின் கையை பிடித்து ஆட்டினாள்.

நானும் அவளின் முகவரியை பார்க்க ஆர்வமாய் வெளியில் வந்தேன்.என்னை அழைத்துசெல்ல என் அலுவலக கார் வந்திருந்தது .காரில் அமர்ந்த நான் கார் கிளம்பியவுடன் கால் சட்டை பையிலிருந்து டேக்கை மெதுவாக எடுத்தேன்,சிங்கார சென்னையின் எதாவது ஒரு பகுதியின் முகவரியை எதிர்பார்த்தெனக்கு அதில் இருந்த குடிகார பாண்டிச்சேரியின் முகவரி சற்று ஏமாற்றமளித்தது .

பெயர் யுவரீட்டா…இலக்கம் … பாண்டிச்சேரியின் ஒரு பிரதான சாலை பெயர் பாண்டிச்சேரி என்று இருந்தது.அதில் போன் நம்பரோ செல் நம்பரோ இல்லாதது எனக்கு பெரிய ஏமற்றத்தை தந்தது.சரி என்ன ஆனால் என்ன முயர்ச்சி செய்து பார்த்துவிடுவது என்று முடிவு கட்டினேன்.மனமும் ஆமாம் வந்தா புண்டை இல்ல போனா சுன்னி மயிராச்சு என்று ஆறுதல் சொன்னது.

அடுத்த நாள் அலுவலகத்திற்கு வந்து ஒரு வாரம் லீவு போட்டேன்.அடுத்த நாள் சென்னை வீட்டை சரி செய்ய வேண்டியிருந்ததால் பாண்டிச்சேரி போக முடியவில்லை.மூன்றாம் நாள் அதி காலையிலேயே எழுந்து தயாராகி பாரிஷ் கார்னர் வந்து பாண்டிச்சேரி பஷில் அமர்ந்தேன்.அப்படியே தூங்கிப்போனேன்.சிறிது நேரத்தில் விழிப்பு வந்தபோது வண்டி பாண்டிச்சேரியை நெருங்கிகொண்டிருந்தது, பஷ் ஷ்டாண்ட் வந்ததும் ஒரு டாக்சி பிடித்து அந்த பிரதான சாலைக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
சாலையின் ஆரம்பத்திலேயே இறங்கி கொண்ட நான் மெதுவாக கதவு எண்களை பார்த்தபடி வந்தேன்.மிகவும் அழகான வீடுகள் அமைந்த சாலை அது.அங்கிருந்த வீடுகள் மிக நேர்த்தியாக இருந்தன.அந்த டேக்கில் குறிப்பிட்ட வீடு வந்தவுடன் சற்று நின்று சுற்றுமுற்றும் பார்த்தேன். ஆள் நடமாட்டம் அதிக மில்லை.மிக நேர்த்தியாக கட்டபட்ட பழைய வீடாக இருந்தது.கொஞ்ச நேரம் வீட்டின் அருகில் நின்ற நான் சிறிது நேரம் கழித்து வீட்டிற்கு எதிர்புறம் போய் நின்று கொண்டேன்.

அந்த வீட்டின் கேட் சாத்தியிருந்தது.ஒரு பெரிய கேட்டும் ஒரு சிறிய கேட்டும் இருந்தன,அரைமணி நேரமாகியும் ஒரு அசைவும் தெரியவில்லை.திடீரென பெரிய கேட் திறந்தது.உள்ளே இருந்து ஒரு ஊதானிற அம்பாசடர் கார் வெளியே போனது.அதில் அந்த 55 வயது சொட்டை தலை இருந்தது.அடுத்து 10 நிமிடம் ஒன்னும் இல்லை,எனக்கு என்னடா இது புண்டை தேடி வந்து வந்த இடத்தில் இப்படி தேவுடு காக்கவேண்டியதா போச்சே என வருத்தமாய் இருந்தது.சரி இது சரி வராது என்று நினைத்தவேளையில் அந்த சின்ன கேட் திறந்தது.

அதிலிருந்து நான் நின்ற பைங்கிளி வெளியே வந்தாள்.முதலில் சுற்றும்முற்றும் பார்த்த அவள் எதிர்புறம் பார்த்தாள்.என்னை பார்த்தவுடன் அவள் முகத்தில் ஒரு பிரகாசம் தோன்றி மறைந்தது.கையால் என்னை நிக்க சொல்லி சைகை காட்டிவிட்டு வீட்டுக்குள் போனாள்.சிறிது நேரத்தில் கைபை தோழில் தொங்க வெளியே வந்தாள்.என்னை ஆழமாக ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு முன்னே நடந்தாள். அந்த தெரு முனை முடிந்ததும் வலது பக்கம் திரும்பினாள்.அவளுக்கு எதிர்புரம் வந்த நான் அவள் திரும்பியதும் அவளுடைய பக்கம் வந்து அவளுக்கு பின்னால் நடந்தேன்.

கொஞ்ச தூரம் போனதும் அவள் நின்று என்ன ரெண்டு நாளா ஆள காணோம் என்றாள். நான் சென்னையில் வேலையாக இருந்தது இ்ன்றுதான் லீவு போட்டுவிட்டு வந்தேன் என்று மென்று விழுங்கினேன்.இரண்டு நாளா ரெம்ப எதிர்பார்த்தேன் என்ற அவள் ஒரு ஹோட்டலின் பெயரை சொல்லி அதில் போய் டபுல் ரூம் போடுங்கள் நான் இன்னும் ஒரு மணினேரத்தில் வருகிறேன் என்று சொல்லி 5000 ரூபாய் தந்தாள். நான் பணமெல்லாம் வேண்டாம் என்னிடம் இருக்கிறது என்று சொன்னேன் .உண்மையில் என்னிடம் 4000 ரூபாய் தான் இருந்தது.

இல்லை தேவைபடும் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று என் கையில் பணத்தை திணித்தாள்.சற்று போக திரும்பிய அவள் உடனே திரும்பி உஙகள் பெயரை சொல்லவில்லையே என்றாள்/பால் ராஜ் என்றேன். பால் ராஜ் பால் ராஜ் என இருமுறை சொன்ன அவள் விடு விடுவென திரும்பி போய் விட்டாள். நான் சிறிது தூரம் போய் ஆட்டோ பிடித்து அவள் சொன்ன ஹோட்டலை அடைந்தேன்.ஹோட்டல் பெரிதாக இருந்தது.உள்ளே சென்று அறை கேட்டேன்.எத்தனை நாள் என்று கேட்டார்கள் 3 நாள் என்று சொல்லி வைத்தேன்.
3000 ரூபாய் அட்வான்ஷ் வாங்கி கொண்டு அறை தந்தார்கள்.